Client: Hilda Dijk, van
Date: 21 juni 2015
Category:

20-06-2015

Reden waarom wij tot adoptie van voormalige Sivon overgegaan zijn is dat wij een prachtige duitse herder hebben, genaamd Elvis.
Zijn geadopteerde vriendin uit Turkije, Tiger is helaas vorig jaar verongelukt. Zij waren 5 jaar de beste maatjes geweest.
Elvis was ontroostbaar, hij veranderde van een sportieve speelse hond, altijd met de voetbal in de bek, tot een stille zwijgzame gedeprimeerde hond. Totdat het in januari te veelwerd voor hem en hij prullenbakken om ging gooien, de afvalbak in de keuken omtrekken, foto’s van de muur afhalen, kortom , protest of aandacht voor zijn verdriet.
Mijn dochter Elize struinde het internet af en kwam op jullie site waar we een enorm eigenwijs koppie zagen van een 1 jarig teefje. Sivon genaamd.
Ze sprak ons aan en wij bellen met Suze. Nadat zij ons verhaal hoorde zijn we naar Sivon gaan kijken bij het gastgezin bij Christel en haar man Paul en Amy in Rossum.
Daar aangekomen werden we hartelijk onthaald en sprongen 3 honden op ons af waaronder Sivon. In het echt was ze kleiner dan we dachten, een jack russel maatje, ook goed. Ze leek een spontaan vrolijk hondje. Men vroeg zich wel af of dat wel goed zou gaan met zo’n grote herder.
Ik zei dat dit absoluut goed zou gaan, ze is een pittige tante en Elvis een charmante heer van 10 jaar.
Aldus werd ze een week later gebracht. In de stal lieten we haar kennis maken met Elvis. Een groot blafconcert volgde, ik zag het opvanggezin kijken….oeps. Die hond is echt groot! Daarna mee naar binnen, Elvis interesseerde het al niet meer en Sivon was schuchter. We noemden haar meteen Boomy, leukere naam.
Nadat we de nodige speeltjes, dekentje en snoepjes van haar nog kregen, verliet Christel ons met het achterlaten van Boomy.
Toen volgden er een aantal drukke nachten met veel geblaf, beuken tegen de deur en een gang vol plasjes en poepjes.
Dit stopte na 4 nachten, het gewenproces was begonnen.
Aangezien ik  minder goed kan lopen heb ik een team die de honden uit laat, elk nieuw teamlid zag ze als gevaar, enorm blaffen en eventueel bijten in de schoenen. Nu gaat het prima.
Iedere nieuwe persoon die komt, ziet ze nog steeds als gevaar en wil ze zachtjes in de kuiten bijten.
Suze is nog komen kijken en heeft een bench gegeven. Dit is een goede oplossing, haar huisje waar ze zich veilig in voelt.
Nu doe ik haar gordeltje om en corrigeer 3x door een rukje te geven en ze geeft zich over, ze begrijpt dat dit excessieve beschermgedrag niet mag.
Verder is ze helemaal verliefd op haar grote vriend, dit is wederzijds.
Ze springt boven op hem, trekt hem aan z’n oor, rent dan weer weg, bijt hem in z’n poten en geeft hem kusjes.
Zo ontzettend leuk! Ik kan uren kijken naar hun speelgedrag.
Ze is slim en leert snel, morgen gaat m’n dochter met haar op behendigheidscurcus. Echt iets voor haar.
We zijn jullie dankbaar dat jullie deze kleine rakker hebben meegenomen, wees ervan overtuigd dat ze een fantastisch leventje bij ons heeft, we zijn er blij mee.

Fam. Mekkering

boomy(sivon)_001 boomy(sivon)_002

boomy(sivon)_003 boomy(sivon)_004 boomy(sivon)_005

Help ons helpen

doneer-nu