• azra_001
Client: Administrator
Date: 14 juni 2011
Category:

16-01-2015

Met Azra gaat het steeds beter.
Alleen heeft ze erg veel last van het vuurwerk gehad.
Vanaf october is Laura intensief met Azra aan het trainen gegaan waar ze ontzettend sterk van geworden is.
Want het was zelfs zo dat Azra zo bang was dat ze niet meer naar buiten wilde.
Maar door contact te leggen met een gedragskundige op hondengebied gaat het stukken beter.
Ze wandelt weer en geniet van het buiten zijn.
Verder genieten we elke dag van haar aanwezigheid en zouden haar niet meer willen missen.
De foto is gemaakt tijdens een wandeling die we samen gemaakt hebben door zuid Limburg.

groeten Iwan en Laura

azra_007

24-04-2012

Tja.., blij dat de tijd van vuurwerk voorbij is en het weer langer licht wordt.
Half september was de 2e cursus afgelopen waar Azra met vlag en wimpel mee is geslaagd.
De volle 100 punten die ze kon verdienen staan mooi te pronken op haar diploma!!
Vol trots hebben we dan ook een stukje namens Azra met foto in het boekje van de hondenclub geschreven met een mooie foto van Azra.
Wij vonden 2 cursussen mooi en zijn toen gestopt.

Vanaf oktober begon het langzaam aan steeds moeilijker te worden voor Azra.
Ze ging steeds vaker zomaar tijdens het wandelen liggen of wilde ineens niet meer links of rechts.
Ze wilde vaak net anders als wat wij wilden.
Vooral in de wijk bij ons werd steeds moeilijker voor haar.
Vanaf november begint hier al geregeld het vuurwerk te klinken en al snel konden we alleen nog maar in het licht Azra uitlaten.
In december hoopten we op minstens op 1 goede wandeling per dag, maar tegen het eind van december was dat ook niet altijd meer verzekerd.
Ze heeft enkele keren in huis gepoept, omdat ze over de 24 uur heen ging om naar buiten te gaan of in ieder ook echt iets te kunnen loslaten tijdens haar ronde buiten.
De tuin was inmiddels ook spannend in het donker.
Naar een lezing over vuurwerkangst gegaan bij N&N dogtrainers en homeopatische druppels gaan gebruiken.
Omdat alles niet hielp, naar de hondenfluisteraar, maar het bouwde zich op. 31 december was echt triest.
Heel de dag strak in de mand gelegen en de volgende dag nog een flinke nasleep.
Vanaf 2 januari kwam er verbetering. Gelukkig.
Toch ging ze nog geregeld op straat liggen en in onze wijk wandelen was nog steeds geen optie.
Na een paar weken (ook zowat de hele maand december) merkten we dat ze ’s ochtends wel altijd vrolijk was en goed meeliep als we ergens heen waren gereden, maar ’s middags mevrouw niet altijd uit de auto kwam of maar heel even, 1 plas deed en dan hup weer begon te trekken om in die auto te kunnen.
Dat leek ons dus wel sterk en dat dat laatste misschien wel ‘spatjes’ waren zoals wij dat inmiddels noemen.
Diezelfde dag haar om 17.00 uur nog samen uitgelaten in de wijk. De riem zo kort dat ze geen kans kreeg om te gaan liggen.
Het zag er niet uit, maar deze keer zijn we doorgegaan waar we eerder dachten dat het niet kon, ze leek hier doorheen te moeten.
Vanaf toen hebben we weer meer de regie in handen. Langzaamaan ook in het donker, alleen poepte en plaste ze dan eerst nog niet, nu inmiddels wel een beetje.
Ze gaat nog steeds geregeld liggen op straat zomaar uit het niets. We treden ook cordater op. De regels in huis ook strakker gemaakt.
Wij als eerst door de deur en niet meer op de bank. Ze was namelijk al eerder te vrijpostig in beschermen van haar terrein vooral als er werkvolk over de vloer kwam.
Daar hebben we toen Tanja nog over gesproken. Fijn om altijd met je vragen te kunnen komen!

We zijn ontzettend blij met Azra, nog steeds!
Het is een grote schat en genieten dat ze er is. Ze wordt steeds enthousiaster en leert het spelen met speeltjes en het gaan halen en terugbrengen.
Wel hopen we dat volgend jaar de winter beter zal verlopen. De tijd dat het licht is is dan maar kort en gelukkig is dit over het algemeen wel te doen met mijn werk, maar soms ook niet.
Iemand anders haar dan laten uitlaten is geen optie. Maar nu kunnen we gelukkig weer lekker samen wandelingen maken, want dat is ten slotte wat we allemaal willen.

Een week geleden zijn we nog naar Corrie geweest. Azra was heel blij haar te zien en is zelfs nog even in de bench gaan liggen.

Groetjes van Iwan en Laura en een dikke knuffel van Azra

 

 

15-05-2011

Wat heerlijk is het om zo’n lieve hond als Azra in huis te hebben. Ze is altijd blij als je thuis komt. Ze springt dan meteen van de bank af, wat echt haar lievelingsplekje is. Ze is dol op aandacht en rolt dan ook al snel op haar rug om heerlijk over haar buik geaaid te worden.

Zondagochtend bestaat sinds zij in ons midden is voortaan standaard uit vroeg wandelen in het bos. We hebben hier allerlei soorten bos: van veel zand en heidevelden tot mooie paden in dicht bosgebied. Heerlijk om dat met haar te verkennen.  Ze werd ontzettend enthousiast toen we haar voor de eerste keer meenamen in het losse zand. Ze ging als een dolle rennen. Wij meerennen. Maar wat een energie heeft ze. We houden haar niet bij. Het zou geweldig zijn om haar over een tijd los te kunnen laten, even kijken hoe dat verloopt, dat is nu nog veel vroeg.

Ze is wel gegroeid in het omgaan met andere honden. Eerst alleen maar bang en met een bochtje om een tegenliggende hond heen. Maar dat veranderd langzaam.

De hondencursus zal daar waarschijnlijk wel een stukje aan hebben meegeholpen. Daar zijn we al na een week mee begonnen, met de puppycursus. Daar stond ze dan, onze 5 jarige Azra de eerste keer met haar staart tussen de poten tussen alle andere kleine hondjes. Nu de 3e keer cursus gehad en inmiddels staat haar staart ontspannen en gaat soms in op de toenadering van een andere hond en heeft een keer zelf de toenadering gezocht tot een andere hond. Hierin geeft ze nog wel duidelijk haar grens aan, maar wel op een speelse manier.

Pas heeft ze kennis gemaakt met de hond die mee kwam van een vriendin van ons. Die verkende al haar spulletjes meteen, wandelde zelfs even in haar bench. Azra liet dat in eerste instantie allemaal gebeuren, maar ook hier liet ze haar grens zien. Ze waren even gewaagd aan elkaar, maar uiteindelijk ging het hartstikke goed en lagen ze daarna lekker samen op de bank. Meteen mooie plaatjes van gemaakt, zie hier ook de foto.

Spelen met speeltjes kent ze niet zo. Maar inmiddels gaat ze al soms de tennisbal halen. Knuffels daarentegen zijn van het begin af aan wel interessant geweest. Het eerste cadeautje dat ze van goeie vrienden van ons kreeg, een mooie groene kikker van stof, had binnen 5 minuten al geen poten meer en zag er niet meer als kikker uit.
Het wennen van Azra aan de konijnen en andersom gaat goed. Ze heeft wel interesse in ze, maar het lijkt op een spelende manier. Dat is natuurlijk toch goed opletten, want de konijnen zijn toch een slag kleiner en moeten niet vergeleken worden met knuffel…

Ze heeft het konijnenhok zelfs al eens van binnen verkend, wilde vast eens voelen hoe dat aanvoelde zo’n mooi houten huisje. Ik schrok daar wel van, maar de konijnen gaven geen kik. Ze sprong er zo in en herhaalde dat mooi nog eens toen ze eruit was gehaald. Goed in de gaten houden dus.

Azra is voor ons de eerste hond en we hebben het echt met haar getroffen, ze is zo’n  lieverd, heeft een geweldig karakter en is een schitterende hond om te zien. We zijn ontzettend trots haar baasjes te mogen zijn.

Groetjes Iwan, Laura en een poot van Azra

azra_001 azra_002 azra_003 azra_004 azra_005 azra_006

 

Help ons helpen

doneer-nu