• angie_009
Client: Administrator
Date: 14 juni 2011
Category:

29-12-2014

Het gaat goed met Angie. Normaal gesproken tenminste want ze heeft veel last van vlooienallergie. Één vlo is al genoeg om veel te krabben en te bijten. Deze week heeft ze een Prednison injectie gehad die helaas niet zoveel heeft geholpen als we graag hadden gezien. Dit probleem bestaat sinds een jaar of twee. Daarvoor nooit last van gehad.

Het liefst ligt ze onder de veranda in het zonnetje. Het is haar niet snel te warm. Bak water ernaast en dan kan ze de hele dag intens genietend op een stoel liggen bv.

Het weglopen is inmiddels bijna helemaal verdwenen. Zo nu en dan, neemt ze nog de kuierlatten, maar komt dan ook vaak al snel weer thuis als we haar roepen. Tijdens deze mooie dagen ligt ze wel aan de riem want als er een poes langskomt is ze wel gevlogen.

Het blijft een enerzijds onafhankelijk hondje en anderzijds een enorme knuffelkont. Ze kan helemaal in trance raken als we haar kriebelen.

Haar kameraad Breezer heeft helaas Alopecia. Hij wordt helemaal kaal en ziet er niet uit. Uiteraard vindt Angie hem nog net zo lief (of vervelend) als daarvoor en wij ook….

Deze mail was in de concepten verdwenen en nu terug gevonden. vandaar de “zomerse”onderwerpen.

mvg ina knol

angie_011

3 juni 2012

Het gaat goed met Angie- ze kan tegenwoordig zelfs los van de ketting naar de deur lopen- of los op een stoel liggen als wij ook buiten zitten.  Op dit moment oefenen we zelfs met op het eigen erf los spelen met een stok of bal.
Ze is ongelooflijk belangrijk voor onze jongste dochter die ziek is en al een paar maanden thuis- ze is echt haar “troosthondje”… Het was een gouden greep om haar op te halen en bij ons te laten wonen.
Het blijft een pittig ding maar het is meer geschreeuw dan dat het werkelijk veel voorstelt. Er zijn zelfs honden waar ze ontzag voor heeft:-)
Breezer en Angie zijn echt een koppeltje- kunnen wild spelen maar ook elkaars oogjes schoonmaken. Dat doet Angie trouwens ook erg graag bij ons- niet de ogen maar wel onze blote benen bv. Als je haar haar gang laat gaan, is ze zo een kwartier verder- haast in trance dan…

Hierbij een foto van Angie in haar element- heerlijk stokken uit het water halen…samen met Breezer om het hardst zwemmen en zoals je ziet kan ze daar ook gewoon overheen zwemmen….

Hartelijke groet

 

angie_009angie_010

03-10-2011

 

Onze lieve Angie is nog steeds 🙂 een heerlijk hondje. Het weglopen is een stuk verbeterd- ze ligt buiten nog wel aan de ketting maar kan dan bv al los terug in huis of naar de auto als we maar enthousiast genoeg zijn. Ze vraagt bij ons allemaal aandacht en knuffelt heel graag. Ook een beetje “knokken” vindt ze erg leuk. Ze gromt dan als een grote en laat flink haar tanden zien.
De behendigheid is gestopt omdat Angie het om ons onbekende redenen niet leuk meer vindt. Ze wil 1 of 2 rondjes lopen en dan houdt ze het voor gezien. We hebben echter zelf ook toestellen in de tuin dus kunnen zo vaak we willen even kort met haar aan de gang. Ze gedraagt zich als een prinses op de erwt als ze op bed of de bank ligt- het liefst op een paar kussens haha
Cola is inmiddels overleden- hij was 14 jaar dus een hele respectabele leeftijd. Angie speelt veel met Breezer- dan hangt ze in zijn staart of aan zijn wangen en raced hij haar de kamer door. Ze is dan behoorlijk vasthoudend en ze zijn aan elkaar gewaagd. Ooit werd ze aangevallen door een grotere hond waar ze haar mannetje ook stond. Ze is snel, fel en wendbaar en dat is voor haar erg prettig in zo’n situatie.
Angie is erg graag bij de mensen- als je zit te computeren probeert ze of ze zich achter je rug op de stoel kan frommelen en ach…dan maken we natuurlijk ruimte…
Ook is ze erg gek op kinderen- en kinderen op haar. De buurkinderen komen regelmatig even met haar knuffelen als ze buiten ligt. Ze kan veel van ze hebben en kwispelt zich een slag in de rondte als ze ze ziet aankomen. Ik blijf altijd alert omdat ze toch ook wel fel kan zijn maar heb nooit tekenen van dreigende agressie of angst gezien.
Als we in het veld lopen gaat ze regelmatig op muizen en mollenjacht- rolt ze zich door de ganzenpoep(bah!)- en zwemt graag. Vooral gaat ze graag achter watervogels aan en snapt nog steeds niet dat ze die toch niet krijgt. Enige grootheidsideeën zijn haar niet vreemd….
Kortom: we houden van haar!!!

 

angie_006angie_007angie_008
groetjes ina knol

 

09-06-2010

Onze Angie…. we maken haar het gelukkigst als ze:

-’s nachts lekker bij één van ons in bed mag slapen
-’s morgens van het ene bed in het andere mag, tot iedereen is opgestaan
– overdag bij droog weer aan de ketting op haar lekkere kussen buiten mag liggen (ze gaat ’s morgen van bed naar de buitendeur en als we niet snel genoeg reageren, gaat het van whowhoohooa), zodat ze de hele boel in de gaten kan houden en dan s’avonds heerlijk op schoot en gekroeld worden, of op de bank tegen Cola aan liggen.
– een heerlijk eind kan lopen, in het veld en langs het water…beetje rennen (wat heet…racen!) met Breezer…beetje zwemmen…beetje muizen uit hun holletje proberen te graven…beetje achter de vogels aan
– met kinderen mag spelen
– en vooral als het weer maandagavond is… want behendigheid vindt ze geweldig…is nergens bang voor. Of het nou de schut, de katteloop of de slurf is….Angie doet alles met duidelijk heel veel plezier. Ze heeft er zo’n zin in dat het moeilijkste stukje het “wachten” voor de oefening is. Luca is momenteel geblesseerd dus mag ik met Angie naar behendigheid en dat is bepaald geen straf!

Het mooie is dat ze steeds minder wegloopneigingen heeft. En of dat nu komt omdat ze inmiddels echt snapt dat we van haar houden en dat ze bij ons hoort of dat het misschien te maken heeft met haar dagelijkse plakje pens op haar brokken zodat er wat van haar “rauw-eten-behoefte” verdwijnt, wat maakt het uit. We krijgen zelfs een beetje hoop dat ze over een poosje misschien wel, net als de andere honden, los achter het huis kan zonder dat ze gaatjes in het hekwerk zoekt, vindt en daar gebruik van maakt. Maar ook als dat niet lukt zijn we nog steeds heel blij met dit geweldige en lieve dondersteentje!!

Ina Knol

27-12-09

En hoe gaat het nu met “dangerous diva” Angie??

angie_005

Wel: het basisdiploma van de hondenschool heeft ze binnen….,een eitje haha.

En vervolgens het gevorderdendiploma ook behaald. Dit was wel een stuk spannender omdat Angie als ze het in haar
koppie krijgt, de kuierlatten kan nemen maar gelukkig ging dat tijdens het examen heel goed. Dochter Luca wil
behendigheid gaan doen met haar maar dan waarschijnlijk op een plek waar in een schuur wordt getraind zodat het
weglopen minder gevaarlijk is.

Angie is inmiddels wel echt gewend, er wordt niet of nauwelijks meer gegromd. De prinses slaapt vaak bij de
verschillende gezinsleden waarbij ze, als de eerste opstaat gewoon op zoek gaat of er iemand anders is waar ze
lekker bij kan kruipen. Even haar snoetje tegen je gezicht drukken en dat gaat het dekbed “vanzelf” omhoog. Een
lekker kruikje in de winter…

Ze maakt er ook geen probleem van als ze bij de andere honden in hun (binnen)kennel moet slapen. Ze kent, ondanks
dat ze eigenlijk wel wordt verwend, haar plekje en laat zich inmiddels probleemloos corrigeren als dat nodig is.
Zo gaandeweg heeft ze ons allemaal om haar pootjes gewonden en is ze zelf ook steeds liever geworden. Als we thuis
komen, blaft, gromt, springt en joelt zevvan blijdschap. Een grappig geluid, dat whoohoohoo….

Ze kan goed opschieten met onze andere honden. Bij onze oude reu (genaamd Cola) kan ze een potje breken, eigenlijk
mag ze alles van hem en ze liggen dan ook vaak genoeglijk tegen elkaar aan in de kennel of op de bank. Met onze
jonge reu (Breezer) speelt ze veel, soms gaat dat echt hard tegen hard. Hij trekt haar bv aan haar staart door de
kamer en zij probeert hem ondertussen in zijn wang te bijten, maar we bemoeien ons er niet mee want het gaat
altijd goed. En daarbij laat dit ukkie zich de kaas niet van het brood eten en redt ze zichzelf prima.

Ze heeft al een aantal keren haar kans waargenomen om te “ontsnappen” en zo heeft ze de omgeving hier al aardig
verkend en dan vooral de schapen, kippen en poezen van de buren de stuipen op het lijf gejaagd.
Toch verbetert dit ook wel, ze “loert” er niet meer zo op als in het begin. Wandelen door het bos of veld vindt
ze heerlijk, zo ook stoeien met onze dochters. Maar lekker lui op de bank of op schoot liggen is ook fijn.

Naast de fiets lopen gaat wel maar ze wil drijven op auto’s en andere weggebruikers dus dat is wel opletten. De
praktijk is dat er meer gelopen dan gefietst wordt. We oefenen met los lopen in gebieden waar weinig wild zit en
dat gaat redelijk. Veel tussendoor bij je roepen en belonen werkt goed tótdat ze iets hééél interessants ziet..
dan ben je haar kwijt. Gelukkig leren we steeds beter om haar gedrag te “lezen” zodat we haar vaak al weer aan de
riem hebben voordat het echt mis gaat.

Het is gewoon een heerlijk en ook nog prachtig hondje. We genieten van haar aanhankelijkheid maar ook van haar
“miss independent”-showtjes en we zijn ontzettend blij met haar!!!

Hartelijke groet en het allerbeste voor 2010
Ina Knol(Blijham)

angie_001 angie_002 angie_003 angie_004

 

25-07-09

Hallo
even een update over Angie,

Op vrijdag 17 juli hebben we Angie opgehaald bij Carin in Oud- Heusden.
Omdat we uit Oost-Groningen komen, was dit een lange rit – met name voor Angie.
Het was warm en na anderhalf uur kreeg dochterlief het wel érg warm op haar schoot.
Angie had op haar schoot (en mobiele telefoon!) overgegeven. Arm diertje (en arme dochter haha).

De eerste dagen moesten we erg aan elkaar wennen.
Als je twaalf jaar dezelfde honden hebt gehad die je door en door kent, is het weer even bewust nadenken bij wat je doet als er een nieuw hondje in je gezin komt.
Dit leverde zo nu en dan een grompartij op als we Angie van haar plekje wilde halen bv.
Duidelijk een hondje met een eigen wil. En duidelijk ook een hondje dat haar eigen plekje bevecht.

Gelukkig konden we á la minute terecht bij de basiscursus op de hondenschool hier in de buurt.
We vielen binnen in les vijf- maar omdat we al hadden opgemerkt dat Angie een heel slim hondje is leek ons dat geen probleem.
Ze blijkt inderdaad erg snel te leren. Dit is niet altijd een voordeel want ze vond ook al supersnel een gat in de afrastering van onze tuin.
Ondertussen is ze al een paar keer ontsnapt waarbij ze de schapen van de buren opjaagt.
En dan staan de schapen waar zij ze hebben wil- en draait de ram zich om….tja….wat moet je dan als hondje van 33 centimeter… gelukkig zijn wij er vaak al dan om haar te “redden”…en gelukkig hebben we een laconieke buurman die het wel vermakelijk vindt… dat kleine gele dondertje dat als een bliksemschicht door het land raast…

Onze andere hond “Cola” genaamd…een oude man van 13 jaar…heeft wel even aan deze wervelwind moeten wennen.
Angie probeert zijn plek te bevechten en dat leverde haar al twee keer een terechtwijzing op…want Cola mag dan 13 zijn… er is er maar één de baas …toch?

Vanmorgen zag ik dat ze met haar lijfje tegen zijn grote kop aanlag…dat zag er knus en goed uit…
Maar even later gromt ze weer naar hem als hij iets van haar wil… Onze jongste dochter wilde haar eigenlijk “dangerous diva” noemen… uiteindelijk is het Angie gebleven maar Diva was een prima naam geweest!!

Effect van Angies komst is wel dat Cola weer levendiger is…dat hij ondanks zijn gewrichtsproblemen weer wil spelen al is het nog niet met haar maar met ons.
Wij vinden het ook erg fijn weer een jonge hond in huis te hebben waar we weer actief dingen mee moeten doen en waarvan het duidelijk is dat dat echt plezier voor twee is. Lopen aan de fiets- lekker wandelen- donderjagen en knuffelen…
Angie vindt het allemaal geweldig…en wij ook!!!

Hartelijke groet
Ina Knol

Help ons helpen

doneer-nu