Nieuwsbrief April 2015

Beste lezer,

Het eerste kwartaal van 2015 ligt achter ons, en dat betekent dat de werkzaamheden toe zullen nemen. Omdat de eerste maanden van het jaar vaak zeer koud zijn in Bosnië, zijn er nauwelijks projecten mogelijk. Iedereen staat op standje overleven. Maar met de komst van het betere weer, zullen er ook weer sterilisaties starten.

Met de start van een nieuw kwartaal, begint in Nederland ook weer het evenementenseizoen. Wij zullen echter door gebrek aan mensen aan een klein deel van de evenementen deelnemen, het is voor ons niet mogelijk alle grote evenementen bij te wonen.

Wij zijn al een tijdje op zoek naar versterking van ons team. We hebben een aantal taken op een rijtje gezet, maar ook voor andere zaken is hulp altijd welkom. Mocht u een uurtje per week over hebben, we houden ons van harte aanbevolen!

In april gaat een kleine groep vrijwilligers op bezoek in het asiel van Orasje. Zij zullen de taken van de verzorgers een week overnemen, de honden een flinke borstel- en knipbeurt geven en flink klussen aan de hokken om het verblijf voor de honden weer wat aangenamer te maken. Daarnaast worden er andere locaties bezocht. Uiteraard houden wij u op de hoogte van de reis en zullen er genoeg foto’s gemaakt worden tussen het knuffelen door.

Het is soms best ingewikkeld om keuzes te maken, vooral als het gaat om hulp aan dieren. Zoveel verzoeken en oproepen komen bij ons binnen, en tot onze frustratie en die van de lokale dierenliefhebbers, moeten we helaas meestal nee verkopen. Niet omdat we het niet willen, maar omdat we weten dat de prioriteiten bij het asiel en de campagnes liggen. We hopen dat u begrijpt dat onze keuzes weloverwogen worden gemaakt.

_________________________________________________________________________________

Nieuws_20150401nbSeniorencheck

Nu we al ruim 12 jaar actief zijn, en daarmee ook al ruim 12 jaar zo nu en dan een huisje zoeken voor een Bosnische geluksvogel, leek het ons handig om u eens te informeren over de seniorencheck!
Er zijn ongetwijfeld genoeg baasjes die zich bewust zijn van de kwaaltjes die zich ontwikkelen bij de wat oudere hond. Maar wat veel eigenaren zich niet realiseren, is dat een middelgrote hond zich vanaf een jaar of 8 al senior mag noemen. Het is wellicht dan ook handig eens een seniorencheck te laten uitvoeren door uw dierenarts. U kunt bijvoorbeeld het bloed eens na laten kijken met betrekking tot nieren, lever en suiker. Daarnaast is het een aanrader het gebit goed te laten controleren. Beter in een vroeg stadium klein onderhoud, dan in een laats stadium een flinke ingreep of nare aandoening.

Ook het bewegingsapparaat verdient aandacht, honden laten lang niet altijd zien dat ze pijn hebben. Ze worden soms gewoon wat rustiger, terwijl ze zichzelf proberen te ontzien. Artrose  is veel voorkomend, maar ook blessures na een iets te lange wandeling waardoor ze meer last krijgen van opstartpijn. Supplementen of pijnstillers, en soms een behandeling van de fysiotherapeut, kan een hoop schelen.  Wees er dus liever vroeg bij om erger te voorkomen. Uw dierenarts kan u daar vast verder bij helpen!

De meeste honden worden gezond oud en genieten volop van hun Nederlandse leventje, daar zijn wij u enorm dankbaar voor!

_________________________________________________________________________________

Spaart u Air Miles?

Hoewel de actie om 1 miljoen Douwe Egberts Punten te verzamelen uiteraard nog doorgaat, willen we ons dit jaar ook meer gaan richten op de Air Miles Spaaractie.

Bij meerdere winkels is het mogelijk om Air Miles te sparen maar omdat niet iedereen hier wat mee doet, antwoorden veel mensen met “Nee hoor, dank u wel” op de vraag “Spaart u Air Miles?”. Zonde, want juist met al die Air Miles bij elkaar kunnen we weer een verschil maken.

Mocht u wel sparen, maar niets met uw gespaarde Air Miles doen, dan is het mogelijk om deze over te maken naar Stichting Dierenopvang Bosnië.

Mocht u geen Air Miles-pas hebben, maar toch willen helpen, dan is het mogelijk om de speciaal door Fred ontworpen SDB-Air Miles-pas te ontvangen.

Meer informatie hierover vindt u op onze Air Miles-pagina

_________________________________________________________________________________

Spannende ontwikkelingen

Onze partner IFAW en het ontwikkelprogramma van de Verenigde Naties zijn de afgelopen periode heel hard aan het werk geweest om samen met de gemeenschap van Lopare, Bosnië, een plan op te stellen om de groeiende hondenpopulatie onder controle te krijgen, op een diervriendelijke en structurele manier. Het lange termijn plan ligt er nu en volgende stappen worden ondernomen.
Er is veel kritiek op dit soort plannen, omdat mensen het vaak niet concreet genoeg vinden. Maar we weten uit ervaring dat het wegnemen van honden alleen maar averechts werkt, of dat nou van straat halen voor herplaatsen of doden is, maakt in principe voor het probleem zelf helemaal niets uit. Uiteraard is het fijn dat een hond een kans krijgt op een leuk leven, weg van de straat, maar de honden die achterblijven zorgen automatisch voor nog meer nakomelingen. Het is cruciaal om echt te kijken naar de bron van de populatie en daar op te richten. Een artikel over het plan vindt u hier!

_________________________________________________________________________________

Tijd voor een nieuwe campagne! Steun-een-arts-op-afstand

Het aantal welwillende dierenartsen in Bosnië groeit, en daarmee ook de noodzaak om ondersteuning te verlenen. Ze zijn getraind, kunnen dieren steriliseren en castreren, echter het ontbreekt hen aan het juiste materiaal of de mogelijkheid ervaring op te doen. Stichting Dierenopvang Bosnië steunt deze artsen, want zij zijn een belangrijke schakel naar een beter dierenwelzijn.

Met ingang van 2015 richt SDB zich nog meer op de toekomst. Investeren in de dierenartsen in Bosnië is een zeer effectieve manier om invloed uit te oefenen op het dierenwelzijn. De artsen met wie een samenwerkingsverband is aangegaan bevinden zich in Tuzla, Sarajevo en Dormaljevac.

Om de artsen hun werk op een veilige en verantwoorde manier uit te laten voeren, voorziet SDB hen van medische materialen of een goede stageplek in één van onze sterilisatieprojecten waardoor ze nog meer ervaring krijgen. We hopen langzamerhand meer artsen te ondersteunen, waardoor ze hun werk nog beter uit kunnen voeren.

Daarmee helpen wij niet alleen de artsen, maar zeer zeker ook de dieren.

Helpt u ons mee? Alle bijdragen zijn welkom. Maak uw donatie over op rekening NL59INGB0009474694 t.n.v. Stichting Dierenopvang Bosnië onder vermelding van “artsen”.

We hopen vooral dat veel Nederlandse dierenartsen een arts op afstand gaan steunen, hun collega’s in Bosnië kunnen alle hulp gebruiken om het werk goed uit te kunnen voeren.
Omdat we weten dat Nederlandse artsen soms moeite hebben met de wijze waarop omgegaan wordt met de problemen van zwerfdieren, en dan met name de grootschalige import, hebben we nu dus een alternatief. Sponsor een collega in Bosnië en investeer in de toekomst.

Wat is altijd welkom?
– operatiesetjes
– maatschappelijk verantwoord sponsoren op afstand 🙂
– stageplekken in Nederland onder begeleiding van SDB

Onze flyer is te vinden op de campagnepagina.

_________________________________________________________________________________

Even voorstellen:

Sinds een paar maanden hebben wij een nieuwe actieve vrijwilliger, Paulien. Hieronder stelt zij zich voor, samen met haar gezin. Welkom Paulien!

Hallo beste hondenvrienden,

Eerst was daar Kees en daarna kwam ik. Onze eerste was Cap, een kruising tussen een zwarte labrador en een Duitse staander en een Belg bovendien. Omdat hij een te lange staart had, was hij na een week zijn eerste thuis al kwijt en kwam hij bij ons. Al heel snel kreeg hij een maatje in Starky, een blonde labrador met zoveel overbijt dat de fokker dacht dat hij het niet zou halen. De koddige eigenwijs heeft vervolgens heel zijn leven te kampen gehad met overgewicht. En toen stond er een advertentie van het asiel in de krant. Laatste kans voor een kruising whippet-en-nog-iets van een half jaar. Wat was ze angstig in het begin en wat wilde ze graag dat we haar leuk vonden. Ze begon je te likken en kroop dan steeds hoger tot ze bijna op je schouders zat waar ze haar tong in je oren boorde. Maar met haar grote oren en spitse koppie had ze meteen mijn hart veroverd.

Onze dochter Dagmar kwam. Met drie honden en een draagzak uit wandelen. Vervolgens kwam ook dochter Sigrid. Met drie honden, een draagzak en een rugdrager uit wandelen. Zoon Kay kwam er bij. Met drie honden, een draagzak, een rugdrager en een buggy uit wandelen. We hebben nooit problemen gehad tussen honden en kinderen. Gelukkig geen allergieën en van jongs af aan hebben we de kinderen geleerd naar de honden te luisteren. Honden hebben net zo goed rechten; mopperen ze, dan hebben ze geen zin en laat je ze met rust. Een waarschuwing van de honden heeft ze wel eens laten schrikken maar daar leerden ze van. En alle drie de kinderen hebben op een bepaalde leeftijd rond Sinterklaas wel eens uit de voerbak gegeten omdat die brokken toch wel erg op pepernoten lijken. Andersom heeft één van de honden een net gewisselde tand aangezien voor een klein brokje brie en zo was de stand weer gelijk.

Daarna kwam een tijd van afscheid nemen. Eerst van Starky en niet lang daarna van Cap. Kaja bleef achter en was duidelijk eenzaam. Reto kwam uit het asiel, een zwarte kruising tussen een labrador en een Deense Dog. Hij werd meteen de schaduw van Kees, maar met zijn anderhalf jaar en ruim veertig kilo was hij wel erg speels voor de veel kleinere Kaja van negen. En eindelijk kwamen we terecht bij SDB en maakte Nina (een van de nazaten van Una) ons trio weer compleet. Dat was in 2007. Nina is een prachtige brak-met-nog-iets. Ze is wel eigengereid en heeft nog steeds moeite met knuffelen, hoewel ze op haar wat oudere dag wel steeds meer aandacht vraagt (vanaf haar plek op de bank door met haar staart te slaan; kom maar brengen!).SDB_vrijwilliger_Paulien

Vorig jaar hebben we na zestien mooie jaren afscheid van Kaja moeten nemen. Wat een verdriet! De kinderen waren nu een stuk groter en maakte het dus ook veel bewuster mee. We missen haar nog steeds heel erg. Maar dan begint het toch weer te kriebelen. Niet dat we vervanging zoeken, want elke hond heeft zijn eigen karakter en je kunt de een nooit inwisselen voor de ander. En toen kwam er een oproep van SDB voorbij voor pleeggezinnen. Omdat we dat een tijd zijn geweest (maar dan voor kinderen) vonden we dit een mooi moment om in te steken. Want in principe is er een plekje voor een derde hond. Dus als een pleeghond wat langer blijft, is dat geen probleem. Niet alleen wij moesten erg lachen toen we hoorden dat onze eerste opvanger een teckel zou zijn, onze omgeving ook. Maar al heel snel wist onze omgeving heel zeker dat deze teckel meteen voorgoed zou blijven. Wat hebben we van Denja genoten. En wat een goed gevoel  haar nu op het juiste plekje helemaal tot haar recht te zien komen.

Inmiddels houd ik me bezig met de adoptie-op-afstand-honden, een hele eer. Wij allemaal vinden het erg plezierig om met SDB samen te werken. In de duidelijke doelstelling kunnen we ons vinden en alle openheid, eerlijkheid en betrokkenheid is een warm bad, waardoor we ons maar al te graag willen inzetten.

Een van de dingen waar ik zelf nog hard aan moet werken is mijn langdradigheid. Mijn excuses daarvoor! Maar mocht er iemand na dit alles nog vragen hebben, dan beantwoord ik ze graag!

Op een mooie toekomst voor al onze honden!